Hatto sichqonlar ham jannatga tushadi

Sichqoncha Lizzi har doim qahramon sifatida e’zozlanadigan dadasiga o‘xshash bo‘lishni xohlardi. Ammo uni yo‘qotgach, u haddan tashqari qo‘rqoq bo‘lib qoldi. Boshqalarning masxaralaridan charchagan Lizzi o‘z jasoratini isbotlashga urinadi, biroq u mardlikni behuda xatar bilan adashtiradi. Maqtanchoq sichqoncha turdoshlari ko‘z o‘ngida uxlayotgan tulki bolasiga yaqinlashib, undan bir parcha mo‘ynasini yulib oladi. Tulki uyg‘onadi va quvlash boshlanadi. Shundan keyin ular ikkalasi ham yirtqichlar va o‘txo‘rlar to‘liq uyg‘unlikda yashaydigan g‘aroyib hayvonlar jannatida uyg‘onadi. Taassublarni yengish oson emas, shuning uchun Lizzi dastlab tulki bolasining hamrohligini rad etadi. Ammo u unda yovuzlikning chehrasiz timsolini ko‘rishni to‘xtatishi bilanoq, mehribon va sodiq do‘st topadi.