Kuzma Kuzmich Iordanov bir paytlar yaxshi slesar edi, frontga ketdi, xotinidan ayrildi, urushdan keyin esa o‘zini topa olmadi. Endi u tasodifiy daromadlar bilan kun ko‘radi, ichadi va Moskvada boshpanasiz, maqsadsiz kun kechiradi. Bir kuni u urush paytida yetim qolib, begona odamlar qo‘lida qishloqda voyaga yetgan Natasha ismli qiz haqida bilib qoladi. Iordanov sarguzashtga qo‘l uradi: qishloqqa borib, o‘zini uning otasi deb ko‘rsatadi. Pok va ishonuvchan Natasha unga so‘zsiz ishonadi. U bolaligidan, o‘sha davrdan, «daraxtlar katta bo‘lgan» paytdan uni eslaydigandek tuyuladi. Ko‘p o‘tmay, uning ta’siri ostida, mehr va g‘amxo‘rlik bilan o‘ralgan holda, Kuzma o‘zgarishni boshlaydi…