Nobel mukofoti laureati Rishat ko‘p yillardan beri Yevropada yashaydi. O‘limga olib keluvchi kasallik haqida bilib, u vatani — Tataristonga yo‘l olishga qaror qiladi. U xotini bilan birga bolaligi o‘tgan joylarga boradi. U yerda uni yagona o‘g‘li Amir — Qozondan bo‘lgan yosh rejissyor kutmoqda, u anchadan beri otasini tushunmaydi. Ularning orasida devor bor: Rishat xotiralar bilan yashaydi, Amir esa o‘tmishni qo‘yib yuborish vaqti kelgan deb hisoblaydi. Ammo aynan shu yerda, dalalar va o‘rmonlar orasida, ular uchrashishlari kerak bo‘ladi. Ular birga o‘tkazadigan vaqt barcha janjallar va xafagarchiliklardan muhimroq bo‘lib chiqadi. Urush davri voqealari va oilaviy sirlar orasidan bir haqiqat namoyon bo‘ladi: sen tug‘ilib o‘sgan joy seni hech qachon qo‘yib yubormaydi.
