Amir — davlat advokati, va xizmat yillari davomida odil sudlov uning uchun yuksak missiya nimbidan ayrilib, odatiy kundalik majburiyatlar ketma-ketligiga aylanib qolgan. Kun sayin u hujjatlarni sinchkovlik bilan rasmiylashtiradi, sud zalida o‘z vaqtida hozir bo‘ladi, ortiqcha savollar va chuqur mulohazalardan astoydil qochadi. Uning ortida — yuz ellikta ish, ulardan birortasi ham g‘alaba bilan yakunlanmagan, ammo bu muvaffaqiyatsizliklar ketma-ketligi Amirni zarracha ham tashvishga solmaydi: uni barqaror daromad qoniqtiradi, sud jarayonlari natijalariga esa u allaqachon sovuq befarqlik bilan qaraydi. Rasmiy nuqtayi nazardan uning obro‘si benuqson — u qonun harfiga og‘ishmay amal qiladi, biroq bu benuqsonlik uning chin adolatdan yiroqligini yanada yaqqolroq ta’kidlaydi. Burilish uning o‘z o‘g‘li sudlanuvchilar kursisiga o‘tirgan paytda yuz beradi. Amir oldida odatiy tizimning ichki teskari tomoni ochiladi, va u ilk bor haqiqiy kurashga kirishishiga to‘g‘ri keladi.
