Anelning Almati markazidagi bankda mas’uliyatli ishi va o‘z kvartirasi bor. Ammo juma oqshomlarini sevgan insoni bilan o‘tkazish o‘rniga, u dugonalarining to‘ylariga tinimsiz qatnaydi, u yerda har bir mehmon so‘rashni o‘z burchi deb biladi: «Xo‘sh, qachon sen ham, Anel, turmushga chiqasan?» Qizning sabri aynan o‘zining o‘ttiz yoshga to‘lgan kunida tugaydi. Anel mast bo‘lib, hech kim uni sog‘inmaydi deb o‘ylab, bir hovuch antidepressantni yutib yuboradi. Xuddi shu paytda taqdir unga sovg‘a qiladi — kelishgan Dastanni.