Борис Аркадьев – Кеңес Одағының ең үздік эстрадалық сатирик әртісі. Оның бәрі бар, адамдар әдетте армандайтын: табыс пен танымалдылық, халықтың махаббаты және биліктің қолдауы. Бірақ мұның бәрі оған баяғыда жалықтырған. 1980-жылдардың ортасына қарай, жасы келген Аркадьев өзін батпаққа батып қалғандай сезінеді. Бірдей әзілдер, гастрольдер, ішімдік; ал маңызды әдеби амбициялар өткенде қалған, шынайы шығармашылық қабілеті сияқты. Бірақ оны жоғары шенділер бағалайды, Аркадьев олар үшін жеке кештерде бағдарламаның басты жұлдызына айналады. Үйде де жағдай жақсы емес: балаларымен қатты ұрысады, ал әйеліне көңілсіз опасыздық жасайды. Аркадьевтің алдында енді екі жол бар – қақпақ астында солып қалуды жалғастыру немесе бәрін тәуекелге салып, оны бұзуға тырысу.
