Boris Khimichev

Boris Ximichev – sovet va rossiya teatr va kino aktyori, "Dvoynoy obgon", "Voqrosh rezydent", "Ballada o dobliyotli ritsar Aivengo", "Snegurochka", "Aty-baty, shli soldatlar...", "Xavfli yosh" filmlari bilan mashhur. Rossiya xalq artisti. Kinozvezda Tat'yana Doroninaning to'rtinchi eri. Boris Petrovich Ximichev 1933-yil 12-yanvar kuni Xmelnitski viloyatining Balamutovka qishlog'ida tug'ilgan. Uning onasi, faqat 12 yoshida, muvaffaqiyatsiz abort natijasida vafot etgan. "15 yoshgacha men qoraquduqlarga quyruq burab, kolxozda o'spirin qila oladigan barcha ishni qildim", – deb eslaydi Boris. Maktabni tugatgandan so'ng, Boris Kiyevga borib, biron institutga kirishga qaror qildi. U shahar bo'ylab uzoq vaqt yurib, qayerdan boshlashni bilmay, tasodifan radiophysics fakultetiga Kiyev universitetiga kirdi. U yerda uch yil o'qigandan so'ng, teatr institutidagi yigitlar bilan tanishdi. "Menga aktyorlik kasbini tanlasam, o'zimni ham o'tkir, jozibali va o'ziga ishonchli odam qilaman tuyuldi, – deydi Ximichev. – Shunday qilib, men Ivan Franko teatrining studiyasiga kirdim va bir yarim yildan so'ng Moskvaga yugurdim. Qo'rquvdan darhol barcha teatr institutlariga o'tdim. MХAT maktab-studiyasini tanladim, chunki bu harflarning nima ekanligini allaqachon bilardim..." O'qishni tugatgandan so'ng, 31 yoshli aktyor Mayakovskiy nomidagi teatr truppasiga kirdi va u yerda keyinchalik taxminan 18 yil xizmat qildi. Kinoda Boris 34 yoshida debyut qildi – "Operatsiya 'Trest'" (1967) mini-serialidagi epizod rolida. 1967-yilda, kamhushyor 34 yoshli aktyor, uni mashhur qiladigan rolni deyarli olib qo'ydi – u Tat'yana Doronina bilan "Yana bir bor sevgi haqida" (1967) filmida juftlikda rol o'ynashi kerak edi. Ammo ayolning haqoratli so'zlari tufayli – Boris rad etdi. "Men 'Mosfilm'ga kelib, meni Doroninaga tanishtirishga olib borishganida... u menga o'girilib, quruq ohangda: 'Salom', dedi va uyalmasdan, boshdan-oyog'igacha ko'zdan kechirdi. Bu uning ko'zlari menga haqoratli tuyuldi. Go'yo oldida odam emas, naslli jerebets turibdi. Men jahl bilan eshikni yopib, ketib qoldim. Assistentkaga vidolashuvda: 'Doroninaga aytinki, men u bilan sinovdan ham o'tmayman', dedim. Keyin, albatta, o'zimni aybdor his qildim. Chunki Edvard Radzinskiyning filmga asoslangan pyesasi o'sha paytda juda ommabop edi va filmning shovqinli bo'lishi aniq edi", – deb eslaydi aktyor. Keyingi yilda u Yuliy Karasikning "Oltinchi iyul" (1968) dramasida telegrafist rolini va Pavel Kadachnikovning "Snegurochka" (1968) ertakida Mizgir rolini o'ynadi. Aynan baland bo'yli Mizgirning sevdiklariga olmos va sovg'alarni oyoqlariga tashlaydigan roli Borisga birinchi marta tanishlik olib keldi. Tez orada taqdir uni yana Doronina bilan uchrashdi – u bir teatrda ishlay boshladi. Doroninaning va Ximichevning rollari – malika Elizabet va uning sevgilisi lord Dadli, aktyorlarni yaqinlashtirdi. "Bizning sahna romantikamizni hayotga o'tkazishga shoshilmadik. Lekin menga uni quchoqlash yoqardi...", – deydi Boris. 1973-yilda ular nihoyat turmush qurishdi. Boris "o'z Doroninaning" to'rtinchi eri bo'ldi (nikoh 9 yil davom etdi). Aktorning ekrandagi taqdiri ham boshlandi. 45 yillik kino karerasi davomida Ximichev yuzdan ortiq rol o'ynadi. U "Aty-baty, shli soldatlar..." (1976) filmidagi Ivan Sayko o'g'li obrazini yaratdi. "Voqrosh rezydent" (1982)da Robert Stivenson rolini, "Ballada o dobliyotli ritsar Aivengo" (1982)da Brayan de Bua-Gilber rolini ijro etdi. "TASS vakolatli e'lon qilmoqda..." (1984) mashhur serialida Maykl Uelsh rolini va "Dvoynoy obgon" (1984) dramasida jinoyatchilarni ovlaydigan jasur GAIning kapitanining asosiy rolini o'ynadi. Doronina bilan ajrashgandan so'ng, u Galina Sizova bilan turmushga chiqdi, u unga farzand sovg'a qildi. Hozirda Ximichev teatrda o'ynamoqda va televizion seriallarda suratga tushmoqda.