Arxitektor Andrey o‘z kvartirasining sokinligida yashaydi, u yerda uning yagona suhbatdoshi va issiqlik manbai it edi. Uning kutilmaganda g‘oyib bo‘lishidan so‘ng, dunyo u uchun bo‘m-bo‘sh bo‘lib qoldi. Shaharda maqsadsiz kezishlar natija bermaydi, yolg‘izlik esa chidab bo‘lmas darajaga aylanadi.
Shunday kunlarning birida uning hayotida ajabtovur taklif bilan bir notanish ayol paydo bo‘ladi. U ma’lum bir haq evaziga vaqtincha uning uy hayvonini almashtirishga tayyor — shunchaki hamroh bo‘lish emas, balki aynan yo‘qolgan do‘stining roliga kirish. Dastlab Andrey bu bema’ni g‘oyani rad etadi, ammo g‘am va bo‘shliq kuchliroq chiqadi. Uning shartlarini qabul qilib, u bu g‘alati kelishuv hayotidagi eng noodatiy davrning boshlanishi bo‘lishini ham o‘ylab ko‘rmaydi.
