Larisa karyerasini oilaga almashtirdi, va sokin baxtning yillari unga mukofotdek tuyulardi. O‘sha oqshomgacha — u erini boshqa ayol quchog‘ida ko‘rguniga qadar. Xiyonatga ishongan holda, u o‘zini yo‘qotib, ketib qoladi va qat’iy ravishda ajrashishga qaror qiladi. Ammo ona shahrining sukunatida uni shubhalar qiynay boshlaydi. O‘sha halokatli uchrashuvdagi holatlar haddan tashqari mukammal tarzda uyg‘unlashgan edi. Larisa, ehtimol, birovning o‘yinida piyodaga aylanganini tushunadi. Endi unga nafaqat nikohini saqlab qolish, balki xavfli fitnani ham fosh etish kerak — toki yolg‘on uning uchun qadrli bo‘lgan hamma narsani barbod qilmasin.
