Stas ota-onasining uyini sotib, markazdan kvartira olishni taklif qiladi. Olesya qarshi: bu yerda hamma narsa yaqinlarini eslatadi. Avariya bo‘lgan kuni uyga o‘g‘rilar kirib, onasining taqinchoqlarini o‘g‘irlashdi, ammo tangalar kolleksiyasiga tegishmadi — uning qadrini tushunishmadi. Ro‘yxatdan o‘tishda Olesya shuni bilib oladi: Stasning ota-onasi kelmagan, ular hatto to‘y haqida ham bilishmaydi. Stas: «Men ulardan o‘n yil oldin ketganman». Olesya his qiladi: u nimanidir yashiryapti.