Anastasiya to‘liq uyg‘unlikda yashaydi: advokat sifatidagi porloq martaba bo‘lajak to‘y quvonchi bilan uyg‘unlashadi. Ammo idilliya bir lahzada barbod bo‘ladi — Zahar ismli notanish kishi uni o‘g‘irlab ketadi. Asirlikda — qo‘rquv va noumidlik orasida — Anastasiya hayratlanarli kashfiyot qiladi: uning kuyovi Artur Zahar hayotini chil-parchin qilgan fojia bilan bevosita bog‘liq. Asta-sekin kuydirgudek nafrat chuqur tushunishga, so‘ng esa o‘lchovsiz darajada kattaroq nimagadir almashinadi… Vaziyat Zaharni Anastasiyani shaharga qaytarishga majbur qilganda, uning yo‘lida Artur paydo bo‘ladi. U Zaharning xavfli jinoyatchi ekanini e’lon qiladi, Anastasiyaning his-tuyg‘ularini esa Stokgolm sindromi bilan izohlaydi. Uning oldida iztirobli tanlov turadi: yillar davomida ishonib kelgan odamga sodiqligini saqlab qolishmi yoki sevgi va hayotning yangi qirrasini unga ochib bergan insonni qutqarish uchun hammasini xavf ostiga qo‘yishmi.
