18 yoshli Olya oʻzining yolgʻiz onasi Vera taqdirini takrorlanishidan qoʻrqadi va oʻz ona shahridan chiqib ketishni orzu qiladi. Uning rejalari kutilmagan homiladorlik va bola otasi bilan ajralish bilan aralashib ketadi.
Olya qo‘shni shaharga ketadi, arzon xonani ijaraga oladi, ofitsiant bo‘lib ishga kiradi. U haqiqiy qashshoqlikka duch keladi. Keksa qo‘shnisi unga g‘amxo‘rlik qiladi, hamkasbi Natalya maslahat bilan yordam beradi. Olya ulg‘ayadi, yordamni qabul qilishni o‘rganadi. Sahnalardan birida u qornini silaydi va jilmayadi — u bolaga buvisining sharafiga ism qo‘yishga qaror qiladi. U o‘zini kurashchi deb his qiladi.