«Мен бірдеңе істеуім керек», - деп Николас анасына 1938 жылдың қорқынышты кезінде Прагаға неге барғанын түсіндірді. Мюнхен келісімінен кейін көптеген адамдар керісінше, Чехословакиядан кетіп, нацистік қауіптен бас сауғалауға тырысты. Бірақ құтқару жолы бәріне ашық болмады. Үмітсіз босқындарды көріп, Николас оларға көмектесудің жолын іздейді. Жас шетелдік келген адам қысқа уақыт ішінде не істей алады? Волонтерлер тобымен бірге ол 600-ден астам баланы қауіпсіз жерге шығара алады. Николас қартайғанша не істегенін ешкімге айтпайды. Тек 1980 жылдардың соңында әлем оның атын біледі, ал өскен босқын балалар оған «рахмет» айту мүмкіндігіне ие болады. «Бір өмір» адамгершілік күші туралы драманы онлайн көруге болады.
