Bugun siz Akopyanlar oilasi bilan tanishasiz.
Oila boshlig‘i bundan bir necha yil avval eko-fermer bo‘lishni istashiga qaror qildi va xotini hamda uch nafar farzandini qishloqqa ko‘chirib olib bordi. U yerda uycha sotib oldi, chorva boqishni boshladi va… shu bilan o‘z majburiyatlarini bajardim, deb hisobladi. Xo‘jalik ishlari bilan xotini shug‘ullanishiga to‘g‘ri keladi: chorvani boqish, tuxumlarni yig‘ish, hamma joyni tozalash, barchani tashqariga haydash, ichkariga kiritish, hamma yerni yig‘ishtirish, ustiga-ustak bolalar va erini ham unutmaslik. Minnatdorchilik evaziga esa — internetdagi shuhrat, u yerda eri O‘ZINING mukammal fermasi bilan maqtanadi.
Holbuki, bu «mukammal fermada» uyni molxonadan ajratish ancha qiyin: mehmonxona va oshxona joylashgan birinchi qavatda uch yildan beri na yorug‘lik, na suv bor, yalang‘och devorlarda esa vaqtinchalik sim ulanishlariga osilgan uzaytirgichlar ayanchli osilib turibdi. Faqat ikkinchi qavatda yashash mumkin, u yerda hech bo‘lmasa ozgina ta’mir bor, buning ham sababi — bolalarning yotoqxonalari shu yerda joylashgan.
