Bugun siz Yelkinlar oilasi bilan tanishasiz.
Mana 10 yildirki, jasur Yuliya sevikli eri Ivanning hissiy bo‘ronlari va keskin kayfiyat o‘zgarishlarini tinchlantirishga, 8 yildir esa uni ta’mirlash ishlariga ilhomlantirishga urinadi. Turmush o‘rtog‘i esa shu vaqt davomida buddaviyona xotirjamlikni sayqallab, zen holatini anglab yetmoqda: bolaning boshiga mo‘jiza tufayligina tushib ketmagan osilib qolgan eshiklar uni qo‘rqitmaydi, krandan har tomonga otilayotgan xavfli qaynoq suv ham unda hech qanday hissiyot uyg‘otmaydi.
Agar bu o‘tkinchi narsalar o‘z-o‘zidan hal bo‘lib ketsa, nega ularga aralashish kerak? To‘g‘rirog‘i, agar xotini itoatkorlik bilan hamma yukni o‘z zimmasiga olsa — oboylarni ham yopishtirib qo‘yadi, suvni ham o‘chiradi, erini va bolalarini ro‘zg‘orda ham xizmatini qiladi. Ammo televizor ko‘rishga va internetda o‘tirishga uning hech qachon vaqti yetmaydi, shuning uchun oila boshlig‘i bu mashaqqatli mehnatni, mayli, o‘z zimmasiga oldi.
