Jenya uchun suyuklisi bilan tanishuv tom ma’noda osmondan kelgan ishora edi, aniqrog‘i, ro‘paradagi uyning balkonidan. Qurilishdagi ish kunining qizg‘in paytida Yevgeniy nigohini osmonga ko‘tardi va o‘z taqdirini — Yevgeniyani ko‘rdi. Romeo kabi Jenya o‘zining Julyettasi tomon do‘kon yonidagi yashirin uchrashuvga oshiqardi. Dastlabki daqiqalardanoq sevishganlar bir-birlari uchun yaratilganini tushunishdi. Yevgeniy taqdirning sovg‘asidek tuyulardi — mehnatkash, yordamga tayyor, ustiga-ustak har qanday ishning uddasidan chiqadigan usta. Ammo 7 yil o‘tdi va Jenya rostdan ham har doim yordamga kelishga tayyorligi, faqat xotinining oldiga emasligi ma’lum bo‘ldi. Yevgeniy do‘stlari, qo‘shnilari va shunchaki tanishlariga yordam berar ekan, uning oilasi faqat yaxshi hayot haqidagi va’dalar bilan kifoyalanadi. Bundan tashqari, uning yangi muhabbati — kompyuter o‘yinlari paydo bo‘ldi. To‘rt nafar bola ta’mirlanmagan kvartirada azob chekib, butun Feodosiya aytishicha, qo‘llari oltin bo‘lgan otasi qachon ta’mir qilib, munosib bolalar xonasini tayyorlashga marhamat qilishini kutishmoqda.
